Portal Dünyamız

Hepimize güzel bir hafta başından, keyifli bir Ankara sabahından günaydınlar ve güzel haftalar diliyorum. Geçtiğimiz hafta konuştuğumuz kavram öğretimi sonrası nedendir bilinmez, en çok ilgi çeken nokta "büyüklük eşleme" oldu. Sanırım hiçbir ailemiz ve uzmanımız daha önce duymamıştı. Bu konuyu biz özel eğitim öğretmenleri, kavram öğretimi dersinde, yani üniversite hayatımızın üçüncü yılında öğreniriz ve uygulamaya başlarız. Özel eğitim uzmanı arkadaşlarımın bile bu konuda soru sorması ürkütmedi değil. Ancak kullanılmayan bilgi unutulabilir, o nedenle hatırlamak için bol bol eski notları okumakta fayda var. Ahkam kesmiyorum, ben öyle yapıyorum, bu nedenle söylüyorum. Ki şöyle bir noktanın farkındayım: Bırakın büyüklük eşlemeyi, temel eşleme becerilerini dahi bilmeden yüksek lisans bitirip kendilerine uzman özel eğitim öğretmeni diyenler de var, kavram öğretimi eğitimi almadan doktorasını tamamlayıp doktor özel eğitim öğretmeniyim diyenler de... Bu nedenle özgeçmiş önemli,...

Güzeller güzeli bir hafta başladı. Hepimize huzur, bereket ve mutluluk getirecek bir hafta olacak gibi duruyor şimdiden, ne dersiniz?! Bu hafta, okullar açılmış ve dersler başlamışken ve maalesef özel gereksinimli çocuklarımızın sınıflarına özel eğitim alan mezunu öğretmenler dışındaki öğretmenler yerleştirilmişken acilen değinilmesi gereken bir konuya değinmek istedim. Sizden gelen sorulara yönelik yazılarım devam edecek, orası ayrı. ... Özel gereksinimli çocuklarımıza dünyayı algılamaları ve öğrenmeyi öğrenmeleri için ilk yapılması gereken şey dünyadaki nesneleri ve kavramları ayırt etmelerini, fark etmelerini, isimlendirmelerini sağlamaktır. Bu nedenle yeni tanı alan ya da henüz değerlendirdiğiniz çocuğunuzda, ilk bakmanız gereken şey öğrenmeye hazırlık becerileridir. Eğer bir okula kayıt yaptırdıysanız ve değerlendirme alınırken size hiç öğrenmeye hazırlık becerilerinden bahsedilmediyse, ortada kocaman bir soru işareti var demektir. Bu soru işareti olmasın diye bu yazıyı yazıyorum....

Merhabalar. Acilen yazıma geçiyorum çünkü bu konuda alarm zilleri çalıyor! ... Her yazımda olduğu gibi bu yazıyı yazmak nereden aklıma geldi onu anlatayım hemen. Birçok sosyal paylaşım sitesinde özel gereksinimli çocukların ailelerinin yer aldığı gruplara üye oluyorum ya da üye olarak kaydediliyorum. İsteyerek ya da istemeyerek ailelerin soru ve sorunlarını görmüş ve paylaşmış oluyorum. En sık gördüğüm sorular ise şöyle: ... ilacı kullanacağız, sizinkinde nasıl etkisi oldu? / Arkadaş şöyle bir ilaç önerdi. Başladık, iyi geldi. Siz kullandınız mı? / Ergoterapi vermek istiyor özel eğitim, para tuzağı mı? / Çocuğumuza okulundaki öğretmeni ilaç önerdi, kullansak mı? / Doktor bir ilaç yazdı ama biz kullanmıyoruz. Kullanan var mı? ... Daha bu liste uzar gider. Farkındaysanız hep bir deneyim arama ihtiyacı var ailelerimizde. Daha deneyimli, görmüş geçirmiş ailelerden fikir almak tabi olağan bir durum ancak ilaç çok başka bir konu. Bu nedenle acilen bu konuyu ele almak istedim. İlerleyen dönem...

Merhabalar. Hadi bu hafta, üzerinde sık sık durduğumuz ve aslında gelişimini hiç konuşmadığımız "oyun"u konuşalım. ... Bu yazımda; 2010-2011 Güz Dönemi'nde Bahar Keçeli-Kaysılı Hoca'mdan almış olduğum Oyun ve Şarkı Öğretimi ders notlarım ile birlikte Aydan Aydın'ın "Oyun, Dil ve Düşünce" kitabının 2010 yılında yayınlanan baskısı bana kaynak oluyorlar. Yazının en altında ufacık belirtmek yerine hemen, şimdi altını çizmek istedim. ... Oyun; çocuklarımızın içinde doğdukları kültüre hazırlanmalarını sağlayan, günlük yaşamda karşılaşacakları bağlamları deneyimlemelerine destek olan bir "alıştırma"dır. Bence kısa ve net bir tanım oldu. Oyun; çocuğun içten gelen bir motivasyonla yönelmesi ile sahiden bir oyun olur. Çocuk kendiliğinden performans gösterir ve pozitif duygulanım yaşar. Buna ek olarak oyuna esneklik eşlik eder. Yani şunu demek istiyorum: Oyunu zorla oynatıyorsanız, çocuğunuz oyundan haz almıyorsa, katı katı kuralları olan bir oyunsa ve ço...

Fotoğraf okuloncem.com'dan alınmıştır. Keyifli bir haftadan herkese merhabalar. Bu hafta, çok bilinmeyen ve üzerine çok konuşulmayan bir konuyu konuşmak istedim: Hiperleksi. Bu konunun aklıma nereden geldiğini merak ediyorsanız hemen açıklayayım: Okulumuzda bir çocuğumuzun hiperleksi olduğunu fark ettik ve bu haber bizde bir bayram havası estirdi. Okuldaki öğretmenlerle bu konuyu araştırıyorken "Dur ben bu konuyu blogda da yazayım." dedim. Hadi başlayalım. ... Hiperleksi; ilk dönemde okuduğunu anlamadan okuma, erken yaşlarda diğer performanslarından yordanamayacak şekilde okuma becerisidir. Hiperleksi için; bir eğitim almadan, erken çocukluk döneminde okuma becerisinin görülmesi gerekmektedir. Hiperleksi bireylerin özelliklerine bakacak olursak; Otizmli bireylerin %10-20'sinde görülebilmektedir. Sıklıkla erkeklerde görülür. Yüksek zihinsel performansı olan otizmli bireylerde hiperleksi görülmektedir. Yüksek işlevli otizmli bireylerde sıklıkla karşımıza çıkmaktadır. Sı...

Merhabalar. Kaynaştırma hakkında derinlemesine incelemeler yaptığım yazı dizimin dördüncüsü ile bu hafta sizlerleyim. Bu hafta kaynaştırma sürecini konuşalım istedim. Hem önümüzdeki günlerde açılacak okullar hem de hali hazırda kaynaştırmaya hazırlanan aileler ve çocuklar için önemli bir yazı olacağı görüşündeyim. Şimdiden iyi okumalar. Kaynaştırmaya dahil edilmek için birkaç önkoşul bulunmakta. Bunlar: Öğrencinin sağlık raporunun olması Öğrencinin, bağlı olduğu Rehberlik ve Araştırma Merkezi'nden alacağı RAM Raporu RAM'dan kaynaştırma için alınacak olan onay (Değerlendirme Kurulu Raporu'nuzun Kaynaştırmaya Uygun çıkması gerekmektedir.) Yönlendirildiğiniz okulun kontenjan durumunun uygun olması Çocuğunuzun tanısı ve tanı oranı ne olursa olsun kaynaştırmaya başvurabilirsiniz. Burada çocuğunuzun bireysel performansı ve RAM'ın çocuğunuz hakkındaki görüşleri önem kazanıyor. Maalesef subjektif bir durum söz konusu. (Maalesef.) En traji-komik olan koşul ise; kaynaştırma için ...

Merhabalar. Uzun bir bayram tatili sonrası yazılarıma kaldığım yerden devam ediyorum. İlk yazı olarak böyle bir konu seçmiş olmam sizi şaşırtabilir. Malumunuz bayram tatilinde yaşanan kazalar ve sonrasında sevdiklerimizin hayatını yitirmesi, hayatın olağan akışında olan ölüm ile insanları kaybetmemiz gibi durumlar, beklenmeyen ölümler ya da hamile olan annenin bebeğini yitirmesi… Bu konular hepimizin hayatında en azından bir kere yaşayabileceği konular. Bu tür durumlarda çocuklarımıza tavrımız nasıl olmalı, neler yapmalıyız sorusu sorulunca ben de hemen aldım makalelerimi, kitaplarımı elime; sizler için yazmaya başladım. Öncelikle şunu kabul edelim. Yaşanılan kayıp sizi de etkiledi. Anne ve babaların hiç duyguları yokmuş gibi yaşamalarına gerek yok. Kök aileden bir ferdin vefatı, bir hamileliğin istenmeyen şekilde son bulması, boşanma kararı verme, ülkede yaşanan bir afet... Bütün bunları hepimizi etkiler. Her sağlıklı birey gibi yas sürecini de yaşamak ve karşılamak gerekiyor.  Y...

Yazı ile fotoğraf arasındaki bağlantıyı şu soru ile kuralım: Mahremiyet konusunda ne yaparsak doğru model oluruz, ne yaparsak yanlış model oluruz? Bu sorunun cevabı bu fotoğrafta. Merhabalar. Geçtiğimiz hafta yaptığımız seminerin notlarını bir bir paylaşmaya başlıyorum. Sanırım notları ve görüntüleri paylaşacağımı söylediğimden olacak, seminere katılmak için kayıt yaptıran herkes seminer günü katılımını iptal etti. Az kişi ile olsa da seminerimizi gerçekleştirdik ve oldukça verimli geçti. Seminerde soru cevaplar ile gelişen verimli süreç hiçbir nota değişilmemeli bence. Yine de iyi okumalar. ... Mahremiyet eğitimi doğduğumuz andan itibaren almamız gereken ancak toplumsal ve kültürel tabular sebebiyle sıklıkla ve acıklı şekilde yok sayılan bir eğitimdir. Cinsel eğitimden oldukça kapsamlıdır. Bir algı eğitimi olduğu unutulmamalıdır. Bu nedenle her an örtük olarak çalışılmalı ve model olunmalıdır. (Model olma kısmını semienr boyunca sık sık vurguladım. Burada da her bir maddeden sonra ...

Herkese merhabalar. Bu hafta, geçtiğimiz hafta katıldığım, Baobab Çocuk ve Küçük Ağaç Psikolojik Danışma Merkezi'nin birlikte organize ettiği ve sunduğu "Çocuklarla Hak Temelli İletişimler Kurmak" konulu atölyelerden aldığım notları paylaşmak istedim sizlerle. Oldukça önemli bir konu olduğunu düşündüğüm için bütün diğer konuları bir kenara koyup önce bunu konuşmak istedim. Bu tür konulara uzmanlarımız daha ilgili, maalesef asıl ilgili olması gereken aileler ise bu konuları hep geri planda bırakıyor. Yapmayın derim ve yazıma başlarım ben. Her bir bireyin olduğu gibi çocukların da hakları var. Bu haklar kanunlarımızca güvence altına alınmış durumda ancak günlük yaşamda bunları çok da dikkate almıyoruz. Atölyede bu konulara temas edildi. Çocuklarımızın ne gibi hakları var ve biz bunlara ne derece saygı duyuyoruz soruları soruldu. Ben uzun uzun yaptığımız felsefi sorgulamaları size sunmak ve kafa karışıklığı yaratmak yerine "Ne yapmalıyız?" sorusuna verilen cevaplar...